Wolverine gaat solo, opnieuw, en de terugkeer van Singer

Bij 20th Century Fox en Marvel begrepen ze dat de verhalen van Chris Claremont zich het beste leenden voor eventuele nieuwe films. Vandaar dan ook dat er voor de twee opkomende films opnieuw uit materiaal van zijn hand werd gekozen. The Wolverine ging inspiratie halen bij een miniserie van 4 issues terwijl Days of Future Past zich concentreerde op materiaal uit 2 specifieke issues in de Uncanny X-Men reeks. Voor één van de twee films was het niet de beste keuze..

The Wolverine (2013) – geregisseerd door James Mangold

Hoewel de X-Men franchise bijzonder populair is, was het niet altijd gemakkelijk om een regisseur te vinden. Zo zijn Darren Aronofsky (verliet het project omdat het betekende dat hij ettelijke maanden van zijn gezin weg was en dat in een periode waarin hij net gescheiden was van Rachel Weisz, de vrouw van zijn kind. Het gerucht gaat ook dat de studio zijn script, dat sowieso een R-rating ging krijgen, niet wou goedkeuren) en Guillermo del Toro (verliet het project omdat hij het niet zag zitten om hier twee à drie jaar van zijn leven aan te spenderen) in de running geweest vooraleer James Mangold in de regisseursstoel ging zitten.

Het resultaat is echter maar zozo. Een groot probleem aan deze The Wolverine is de speelduur. De extended versie klokt af op ongeveer 2.5 uur en daarin wordt er teveel gefocust op banale subplots terwijl de grote verhaallijn niet goed wordt uitgewerkt, zeker ook omdat ze de Yashido clan ingewikkelder maken dan nodig is. Wolverine in Japan is juist zo’n goede verhaallijn omdat het een combinatie is van Wolverine in een atypische setting, je hem van een andere kant leert kennen en dat het een eenvoudige verhaallijn is zonder al te veel inmenging van andere X-Men personages. Veel voorkennis is dus niet nodig..

X-Men door de jaren heen: Part IV
Hugh Jackman’s training werpte zijn vruchten af

Het is echter een franchise en daardoor moest en zou dit dus perse gelinkt worden aan één van de andere films in de reeks. Een groot stuk van The Wolverine speelt zich dan ook af als een sequel op The Last Stand en het is die mix die niet zo goed werkt. Daar komt dan ook nog eens bij dat de climax werkelijk lachwekkend is en eigenlijk bijna de volledige film onderuit haalt. Je moet het maar kunnen, je bronmateriaal zo om zeep helpen. Toch is ook hier natuurlijk niet alles slecht. The Wolverine is er qua effecten op vooruit gegaan ten opzichte van de vorige solo film en er worden een aantal leuke nieuwe personages geïntroduceerd.

Zo is de Russische Svetlana Khodchenkova een uitstekende incarnatie van Viper, een personage dat trouwens ook al haar intrede maakte in een lang vergeten solo film (met David Hasselhoff als Nick Fury!) van S.H.I.E.L.D, maar ook Hugh Jackman blijft perfect voor de rol van Wolverine natuurlijk. Zelf vind hij dat hij in deze film zijn beste fysiek behaalde en hij is dan ook bijzonder trots op de scène waar hij zonder T-shirt rondloopt. Naar het schijnt werd die scène gefilmd nadat Jackman 36 (!) uur lang geen vocht opnam omdat dan de spieren zouden samenspannen en beter zichtbaar zouden zijn. Je moet er wat voor over hebben..

Days of Future Past (2014) – geregisseerd door Bryan Singer

First Class was een schot in de roos en al snel volgde het idee om beide X-Men franchises (de reeks met Fassbender en McAvoy en de reeks met McKellen en Stewart) te combineren tot één geheel. Een mooi idee, maar dan ging er wel flink wat tijdreizen aan te pas moeten komen. Welke verhaallijn was er dan ook beter dan Days of Future Past? Een compact plot dat via twee comic issues een dystopische wereld schetst en één van de meest geliefde storylines in het Marvel universum is. Opnieuw een regisseurswissel omdat Matthew Vaughn zich wou focussen op Kingsman: The Secret Service, dus keerde Bryan Singer terug.

Ik moet eerlijk zeggen, ik ben bevooroordeeld wanneer het tot deze verhaallijn komt. Het was de allereerste comic die ik ooit kocht en ik was meteen verliefd. Hoewel ik ondertussen misschien nog net iets betere saga’s heb ontdekt, blijf ik een ontiegelijk zwak hebben voor het verhaal van Chris Claremont en John Byrne. Jammer genoeg schiet er van de oorspronkelijke verhaallijn niet al te veel meer over. Singer weet echter de balans tussen actie en plot vrij goed te bewaren. De openingsscène is het beste wat hij ooit al heeft gepresteerd in zijn superheldenfilms en ik blijf een enorme liefhebber van tijdreizen.

X-Men door de jaren heen: Part IV
Hugh Jackman (Wolverine), Michael Fassbender (Magneto), James McAvoy (Xavier) en Quicksilver (Evan Peters)

Dat neemt echter niet weg dat Singer niet overal de goede keuze weet te maken. Met Kitty Pryde weet hij bijvoorbeeld alweer een sterk vrouwelijk personage om zeep te helpen. Ze wordt hier gewoon herleidt tot een karikatuur van zichzelf. Hetzelfde kan gezegd worden van Quicksilver trouwens. Het is een ietwat onpopulaire mening, maar die slowmotion scène is misschien wel één van de slechtste stukken uit een X-Men film. Grappig trouwens dat Singer hier één van de meest klassieke trucjes uit de comics gebruikt. Ben je het niet akkoord met het werk van je voorganger? Verhuis alles naar een andere tijdlijn en begin opnieuw!

Hierdoor zit er terug meer logica in de continuïteit – afro Amerikaanse Trask VS blanke dwerg Trask is – en verder is dit een geslaagde combinatie van de oude en nieuwe garde. Veel cameo’s ook en ook een paar leuke nieuwkomers met onder andere Omar Sy als Bishop. Het is ook duidelijk dat er deze keer aan eventuele sequels wordt gedacht, want het after-credits stukje introduceert misschien wel één van de meest legendarische slechteriken uit het Marvel universum. Terecht, want tot de komst van Logan was dit de hoogst gewaardeerde X-Men film en bovendien ook de eerste in de franchise die voor een Oscar genomineerd is geweest.

Verdict

Hoewel Days of Future Past verre van perfect is, overtreft Singer zich wel met zijn beste X-Men film tot nu toe. Dat kan niet gezegd worden over James Mangold met The Wolverine. De solo projecten rond de Canadees met klauwen zijn sowieso het zwakke broertje in de reeks, maar de film stelt bijna over de gehele lijn teleur. In volgend deel opnieuw een solo film (Deadpool!) en de komst van Apocalypse. Jij benieuwd? Wij ook!

X-Men door de jaren heen Part I 

X-Men door de jaren heen Part II

X-Men door de jaren heen Part III