http://wordpress.cinemapp.com/wp-content/uploads/2019/10/Parasite.jpg

5 redenen waarom Parasite de filmhype van het jaar is

Niet enkel Joker gaat internationaal veel over de tongen bij filmliefhebbers. Ook de Zuid-Koreaanse Gouden Palm-winnaar Parasite kan rekenen op immens veel aandacht van een opvallend groot publiek. En terecht! Het enthousiasme dat rond de arthousefilm heerst is volledig verdiend en daar zijn enkele redenen voor.

Een opmerkelijke Gouden Palm-winnaar

Een film die een Gouden Palm wint op het Filmfestival van Cannes kan een doordeweekse bioscoopganger snel afschrikken. Voormalige winnaars als Dheepan (2016) en Shoplifters (2018) waren niet de grootste kaskrakers. Maar dit jaar ging de hoofdprijs in Cannes naar één van de toegankelijkste films uit de recente geschiedenis van het festival. Na de première van de comedythriller over een arm gezin dat in een rijk gezin infiltreert, schreeuwden filmjournalisten van het dak van het Palais des festivals hoe entertainend, meeslepend en verrassend Parasite is. Eindelijk een Gouden Palm-laureaat die een groot publiek zou kunnen bekoren. En ze hadden gelijk.

Zuid-Koreaans vakmanschap

De Gouden Palm was de eerste grote filmprijs voor een film uit Zuid-Korea. Eindelijk, want de Zuid-Koreaanse cinema is al sinds 2000 een van de opwindendste nationale cinema’s ter wereld. Waarom? Omdat figuren als Park Chan-Wook, Lee Jeong-beom en Parasite-filmer Bong Joon-Ho vakkundig met de verwachtingen van de filmkijker spelen. De Zuid-Koreanen goochelen gezwind met herkenbare genre-elementen en kneden ze tot iets dat onverwachts en verrassend is. Bong deed het eerder met Memories of Murder (2003), The Host (2006), Snowpiercer (2013) en Okja (2017) en doet het nu opnieuw – en misschien wel beter dan ooit – met Parasite. De risico’s die Hollywood vaak niet durft te nemen, nemen de Zuid-Koreanen met plezier.

Een entertainende puzzel

Bong Joon-ho onderschat zijn publiek dus niet. Hij vertikt het om de bioscoopganger veilig formulewerk te serveren. Hij gaat ervan uit dat de filmkijker open staat voor een uitdagende cinema-ervaring en er niet voor terugdeinst om zijn bovenkamer aan het werk te zetten. Hij trakteert je daarom op een verhaal dat je constant op het verkeerde been zet, dat je entertaint met onvoorspelbaarheid, dat je laat gissen, dat je laat gieren en dat je van de ene emotie naar de andere doet stuiteren. niets is vanzelfsprekend in Parasite. Niet de plot, niet de personages en niet de uitkomst. Bong weet perfect wat een publiek verlangt, maar brengt het op een manier die z’n publiek doet geloven dat ze iets hebben gezien dat ze nog nooit eerder hebben gezien.

Een publiekslieveling

Bongs aanpak wordt daarom wereldwijd geapprecieerd. In eigen land was Parasite een kassucces, in Frankrijk was de film de succesvolste Gouden Palm-winnaar van de afgelopen vijftien jaar en ook in de States doet de prent goede zaken. Zo waren de eerste screenings in New York in een recordtempo uitverkocht. Zeldzaam voor een internationale arthouseprent. De positieve vibe waar de film zich nu al enkele maanden in wentelt, maakt mensen nieuwsgierig. Zij die hem hebben gezien zijn meestal unaniem lovend. Gevolg: een sterke word of mouth die de boxofficecijfers van de film enkel maar opkrikt. Dat Parasite momenteel ook de best gerecenseerde film van het jaar is, draagt daar mogelijk ook aan bij.

Een Oscarkanshebber

Met zoveel buzz en succes wordt er natuurlijk ook gepraat over de Oscarkansen. Een nominatie voor Beste Buitenlandse film lijkt zo goed als zeker. Maar omdat de film zo goed wordt onthaald bij het publiek en zo toegankelijk is, durven sommige Oscar watchers ook al dromen van mogelijke nominaties in de categorieën Beste Film, Beste Regisseur en Beste Scenario. Welke films welke nominaties krijgen, ontdekken we pas in januari, maar dat de Oscarkansen van Parasite momenteel al zo hoog worden ingeschat, wil toch wel iets zeggen over de prent.