http://wordpress.cinemapp.com/wp-content/uploads/2019/10/allIsTrue.jpg

All Is True: de laatste jaren van Shakespeare

Er zijn weinig hedendaagse acteurs/regisseurs die zo begaan zijn met het oeuvre van William Shakespeare als Kenneth Brannagh. Sterker nog, met uitzondering van Laurence Olivier is er niemand anders. Het feit dat net Brannagh besluit om de laatste levensjaren van de Bard te gaan verfilmen, zou dan normaal gezien ook op veel gejuich onthaald moeten worden.

All Is True verdween echter geruisloos uit de zalen en wordt nu eindelijk op DVD uitgebracht. Eerlijk gezegd? Het resultaat mag er zijn maar vertoont ook best wel veel mankementen. In de film werpen we een blik op de laatste jaren in het leven van Shakespeare. In 1613 wordt zijn toneelstuk ‘Henry VIII’ in het Globe Theatre opgevoerd en gedurende deze opvoering brandt het theatergebouw af. Shakespeare keert hierna terug naar zijn vrouw Anne Hathaway in in Stratford waar hij moet afrekenen met zijn getroebleerde verleden en met een gezin dat zich verwaarloosd voelt.

Dat Brannagh het werk van Shakespeare goed kent is een understatement en doorheen heel de film voel je dat hier veel details inzitten die voor de liefhebber van de toneelstukken leuk om te spotten zijn. Dat ligt voor een stuk ook aan de werkwijze van de regisseur die de gaten in het verhaal (rekening houdende met de tijdsperiode is er veel geweten over Shakespeare’s leven maar er zijn ook veel dingen die we niet weten en hetgeen we wel weten spreekt elkaar ook nog eens tegen) opvult met informatie uit de toneelstukken.

Zo gebruikt hij onder andere de relatie van Hamlet en zijn vader uit The Tragicall Historie of Hamlet als basis voor de relatie tussen Shakespeare en diens echte zoon Hamnet. Dat zorgt langs de ene kant voor soms erg kleine maar fijne details docht blijft het langs de andere kant een beetje kabbelen. De beste momenten zijn dan ook die waar je de essentie van de schrijver voelt met onder andere het gesprek met de Earl of Southampton (met flarden van de Sonnets) maar ook de confrontatie met Sir Thomas Lucy is erg sterk.

Brannagh neemt zelf de rol van Shakespeare op zich en doet dat behoorlijk, hij is nagenoeg onherkenbaar door de geloofwaardige make-up, en wordt geruggensteund door een aantal Shakespeare-veteranen. Zo is er Judi Dench als Anna Hathaway en Ian McKellen als Earl of Southampton. Die laatste heeft een minieme bijrol maar trekt het laken voor een groot stuk naar zich toe. Ook nog een pluim voor Kathryn Wilder als Judith Shakespeare die niet moet onderdoen voor het acteergeweld van de anderen en zich zonder al te veel moeite staande weet te houden

All Is True is een film waarbij hoogstwaarschijnlijk niet alles waar is. Brannagh neemt hier en daar een loopje met de werkelijkheid en vult de gaten naar eigen believen in. Dat levert dan ook wel een interessante film af, maar het probleem zit hem echter in het feit dat de vaart wat ontbreekt en dat de echte verrassing uitblijft.