http://wordpress.cinemapp.com/wp-content/uploads/2019/03/bohemianRhapsody.jpg

Bohemian Rhapsody: Live Aid revisited

Een biopic uitbrengen, het is een lastige taak. Er zijn genoeg voorbeelden te noemen waar het een succesvolle film oplevert, maar het is het soort film dat meteen op een flinke portie commentaar kan rekenen. Zeker wanneer het om groepen gaat waar de fans elk klein detail gaan ontleden zoals in deze Bohemian Rhapsody rond Queen.

Toch probeerden Brian May en Roger Taylor het en ze doen dat met wisselend succes. Aangezien zowel de gitarist alsook de drummer van de band hier hun medewerking aan hebben verleend, zou je verwachten dat dit een getrouwe versie is van een bepaalde periode in het leven van Queen. Langs de andere kant krijg je wel gewoon een heerlijke film voorgeschoteld. Oké, Freddie Mercury heeft de diagnose dat hij AIDS had pas in 1987 gekregen (dus 2 jaar na Live Aid en niet ervoor), maar het geeft wel de spanningsboog die dit verhaal nodig had.

Een volledig beeld van Mercury en de andere bandleden kun je in een enkele film van 2 uur niet brengen en dan is dit gewoon een waardig filmisch alternatief. Zeker wanneer het concert op een heerlijke afsluiter is met een groep die perfect op elkaar ingespeeld is. Op Youtube is ook een vergelijking tussen film en realiteit te vinden en dan zie je maar hoe goed dit in elkaar steekt. Zowel qua optreden zelf, maar ook op vlak van design. Bob Geldoff, de bezieler van Live Aid, kon zijn ogen niet geloven toen hij op de nagebouwde set kwam.

De film haalde een aantal Oscars binnen en die voor Rami Malek is dan ook volkomen terecht. Hij ademt gewoon elk maniertje en tic van Mercury uit… De fysieke gelijkenissen tussen Gwilym Lee (Brian May) en Ben Hardy (Roger Taylor) zijn nog beter gelukt en ook zij overtuigen over de gehele lijn. De dynamiek tussen de bandleden, Joseph Mazzello speelt als John Deacon ook een belangrijke rol, is knap om te zien in ieder geval. Enkel Mike Myers als Ray Foster valt wat uit de boot en oogt wat geforceerd.

Verder is de soundtrack wel hetgeen je van een film over Queen kunt verwachten met natuurlijk heel veel nummers van de band zelf. Het is echter wel fijn dat er op dat gebied toch nog aan kleine details wordt gedacht. Zo hoor je wanneer de band ettelijke minuten voor het optreden in hun trailer zit een flard van Sultans of Swing van Dire Straits en laat dat nu net de groep zijn die aan het optreden was vooraleer het de beurt aan Mercury en co was.

Als documentaire zijn er teveel zaken die niet stroken met de realiteit, maar als entertainment? Dan is Bohemian Rhapsody toch een bijzonder geslaagde zit te noemen. Het optreden op Live Aid is misschien wel één van de beste concertervaringen van vandaag de dag.