http://wordpress.cinemapp.com/wp-content/uploads/2019/03/hellFest2.jpeg

Hell Fest: slasher uit de oude doos

Het lijkt wel alsof het horror genre de laatste jaren terug wat zijn plaatsje in de cinemazalen aan het vinden is. Het is een verademing tussen al dat superheldengeweld, maar dan blijft het jammer dat dit soort films op weinig reclame kan rekenen. Hopelijk krijgt Hell Fest met zijn DVD/Blu-ray release wat meer aandacht.

Want de film is het dat waard. Het uitgangspunt is simpel (een stel jongeren besluiten om met Halloween de avond te spenderen in een soort van pretpark waar mensen schrik aanjagen het doel is. Dat resulteert in veel verklede mensen en tussen al die mensen zit er eentje die zijn job wat te serieus neemt) maar wel sfeervol en doeltreffend. Deze keer geen personages die al te domme beslissingen nemen – het pretpark zorgt er zelf voor dat ze van elkaar gescheiden geraken – en gewoon een aantal doeltreffende kills.

Het blijft allemaal nog binnen de perken qua visuele horror, maar regisseur Gregory Plotkin maakt er een aantal mooie dingen van. Dit soort films valt of staat echter met de killer en dat is vandaag de dag een nogal lastige taak. Je hebt alle soorten al wel gehad en hoewel de Hell Fest moordenaar misschien iets teveel gaat lenen bij de grote stoïcijnse namen zoals Michael Meyers en Jason Voorhees, is het wel een figuur die angstwekkend genoeg is.


Dat is vooral de verdienste van het masker en eenmaal je weet dat dat dat design van de hand van Tony Gardner is, dan weet je gewoon dat het goed zit. Het is misschien niet zo’n bekende naam in het vak, maar hij (in samenwerking met zijn bedrijf Alterian, Inc) is onder andere verantwoordelijk voor het masker van Scream, van Happy Death Day en zette zijn eerste stappen in de legendarische Thriller videoclip van Michael Jackson.

Het is echter niet het enige gekende gezicht dat zijn medewerking verleent aan de film aangezien de legendarische Tony Todd (van onder andere Final Destination en Candyman faam) nog een kleine doch amusante bijrol heeft. De focus ligt echter vooral op de set tieners die langzaamaan afgeslacht worden en zoals wel vaker in dit soort films, zijn dat niet de meest begeesterde acteurs. Amy Forsyth is als Natalie nog het beste te noemen, maar Bex Taylor-Klaus (de kortharige Taylor) haalt het bloed onder de nagels.

Een slasher zoals we vroeger wel vaker voorgeschoteld kregen, maar een goede killer, een goede setting en een vlot lopend verhaaltje waarbij er niet al te lang gewacht wordt vooraleer het eerste slachtoffer valt maken veel goed. Zo mogen ze er meer maken in ieder geval!