https://wordpress.cinemapp.com/wp-content/uploads/2019/04/instantFamily2.jpg

Instant Family: feelgood met een dramatisch kantje

Mark Wahlberg is de laatste jaren meer en meer in komedies aan het spelen en één van de verantwoordelijken daarvoor is zonder twijfel regisseur Sean Anders. Hij heeft namelijk Daddy’s Home (+ de sequel Daddy’s Home 2) geregisseerd en besloot met Instant Family voor de derde keer op rij Wahlberg te casten.

Instant Family lijkt op het eerste zicht dan ook in het verlengde van die films te liggen – opnieuw een film rond het thema gezin met Wahlberg als vader – maar blijkt toch op zijn eigen benen te kunnen staan. In de film besluit een koppel om een kind te adopteren en voor ze het goed en wel doorhebben is hun gezin uitgebreid met 3 kinderen. Op zich geen probleem, maar zo’n tiener adopteren blijkt toch lastiger dan gedacht te zijn… De regisseur ging trouwens zijn inspiratie voor de film halen bij zijn eigen leven.

En juist daarom levert dit een aantal erg echt aanvoelende momenten op. De nodige clichés worden weliswaar nergens uit de weg gegaan, maar er zit een zekere finesse in de dynamiek tussen Pete & Ellie en de drie kinderen. Dat betekent echter niet dat alles altijd even goed werkt. Sommige bijrollen zijn compleet verwaarloosbaar (de running joke met October en The Blind Side mist compleet zijn effect) en hier en daar valt de typische Amerikaanse sentimentaliteit moeilijk te verkroppen.

Dankzij de chemie tussen de cast lukt dat verkroppen echter in het algemeen vrij goed. De wisselwerking tussen Wahlberg en Rose Byrne is in ieder geval een goede match en ook de drie kinderen (Isabela Moner als de tiener Lizzy, Gustavo Escobar als de jonge Juan en Julianna Gamiz als de kleine Lita) zijn goed op elkaar ingespeeld. Moner gaat met de meeste aandacht lopen en heeft vooral met Wahlberg en Byrne nog een aantal degelijke scènes. Verder zijn vooral de bijrollen nogal hit & miss te noemen.

Margo Martindale heeft als Grandma Sandy onverwacht misschien nog één van de meest emotioneel beladen scènes uit de film, maar Julie Hagerty valt als de andere grootmoeder compleet door de mand. Zelden zo’n vervelend personage in een film gezien. Verder wel weer een enorm politiek correcte film. In het groepje van de andere adoptieouders zit uiteraard een single moeder, een homokoppel, een koppel met verschillende etniciteit, … Beter maar op veilig spelen heet dat dan.

Lastig te beoordelen. Instant Family is geen volbloed komedie, maar het is ook geen zwaarmoedig drama. De thematiek is ietwat gelaagd en het resultaat is een vlotte wegkijker waarbij je uiteindelijk toch met een goed gevoel de zaal verlaat. Dat is vooral te danken aan een cast die goed op elkaar is ingespeeld en een handvol echt leuke scènes.