http://wordpress.cinemapp.com/wp-content/uploads/2019/11/knives-out.jpg

Knives Out: herfstentertainment van de bovenste plank

Als literair genre ligt de whodunit al decennialang stof te vergaren. Ook als filmgenre heeft het nog maar weinig indruk gemaakt. Maar laat het aan The Last Jedi-regisseur Rian Johnson over om het klassieke detectiveverhaal in al zijn glorie terug tot leven te brengen met zijn vijfde langspeler Knives Out.

Het is niet echt een verrassing dat vooral de verhalen van Agatha Christie een grote inspiratiebron waren voor Knives Out. Er zijn dan ook veel overeenkomsten met de elementen die de boeken van de Britse schrijfster hebben gepopulariseerd. Zo bevat de film van Johnson net zoals zovele Christie-whodunits een excentrieke detective met een onfeilbare speurneus, een mysterieuze moordzaak, een heleboel verdachten die tot de maatschappelijke bovenklasse behoren, een aantrekkelijke setting en een verrassende twist.

Maar geen nood, Knives Out is geen stoffige throwback naar een genre dat al lang voorbijgestreefd is. Johnson behoudt de entertainendste aspecten van de detectiveroman en gooit er een heerlijk moderne saus over. De film speelt zich dan ook af in het hedendaagse Amerika. Wanneer het lichaam van de befaamde schrijver Harlan Thrombey (Christopher Plummer) dood wordt aangetroffen, wordt de bijzondere detective Benoit Blanc (Daniel Craig) ingeschakeld om het verdachte overlijden te onderzoeken. Hij komt recht tegenover de familie en het personeel van Thrombey te staan om een web van leugens te ontcijferen.

Een web waarin Johnson op vernuftige wijze enkele 21e eeuwse elementen plant. Een internet troll en een Instagram-influencer onder de personages zijn maar enkele van de snuggere vondsten. Daarnaast merk je overduidelijk aan de humor die doorheen de prent stroomt dat Johnson ervaring heeft met het huidige internet, sociale media en wat er speelt in de internationale politiek. Niet dat hij die dingen zwaar laat doorwegen. Ze zijn nooit bedoeld om de film een boodschap mee te geven. Integendeel, ze dienen vooral als subtiele knipogen en luchtige humorinjecties.

En luchtig is Knives Out. Sterker nog: dit is makkelijk een van de entertainendste films van het jaar. Johnson benadert de whodunit nooit met teveel sérieux, maar wil vooral entertainen. Dat doet hij dankzij een geslaagde dosis humor, maar ook via een narratief web dat nooit te complex is. Het pientere scenario zorgt ervoor dat het centrale moordmysterie nooit een kluwen wordt van plotmechaniekjes en intelligente vondsten. De bedoeling van het verhaal is vooral om jou als kijker te plezieren. Een opzet waarin het scenario slaagt. Johnson vermijdt dat je meer dan twee uur lang je hoofd zit te breken over hoe de vork in de steel zit. Hij wil vooral dat je meegesleept wordt door de gebeurtenissen en de personages.

Dat je wordt meegesleept is niet enkel te danken aan de vernuftige pen van de scenarist-regisseur, maar ook aan de geweldige cast. Daniel Craig amuseert zich rot als een detective met een sappige cajun-tongval. De Bond-acteur voelt zich top in het vel van Blanc, een speurneus die ervan overtuigd is dat hij iedereen steeds een stap voor is, maar minder slim is dan hij denkt.

Is Blanc het hoofdpersonage? Neen! Die wordt vertolkt door Blade Runner-2049-ontdekking Anna de Armas. Johnson geeft haar de kans om meer te zijn dan zomaar een knappe verschijning. Een kans die ze met twee handen grijpt. De actrice is sterk als het emotionele hart van de film en het slachtoffer van het hele mysterie.

Verder bevat de cast nog klinkende namen als Toni Colette, Jamie Lee Curtis, Christopher Plummer, Michael Shannon en Chris Evans, die zich allemaal rot amuseren op het witte doek en duidelijk alles uit hun rol halen. Vooral Evans is om van te smullen als de arrogante lul van dienst. Captain America is ver te zoeken in deze prent.

Wanneer de aftiteling over het scherm rolt, blijf je vooral achter met een warm gevoel van voldoening. Knives Out is filmvertier met een immens hart en dat door een heel team met een stevige dosis toewijding in elkaar geknutseld is. Soms heb je niet meer nodig als filmkijker om een geweldige tijd in de bioscoop te beleven. Herfstentertainment van de bovenste plank, deze whodunit.