http://wordpress.cinemapp.com/wp-content/uploads/2019/02/myGeneration.png

Recensie My Generation

De jaren ’60: als liefhebber van wat oudere muziek, is het een periode waar heel veel goeds is ontstaan. Bands zoals The Beatles, The Who, The Rolling Stones, etc kenden allemaal hun start in dit decennium en een documentaire rond dit thema met de immer geweldige Michael Caine als persoon die het allemaal aaneen praat… Dat kan erg interessant zijn.

En dat is het ook geworden, hetzij wel met een kanttekening. De bovenstaande bands zijn prominent aanwezig in zowel muziek alsook interviews (de documentaire gaat zijn titel natuurlijk halen bij de überklassieker van The Who) en voor de fan levert dat boeiend beeldmateriaal. Veel archiefmateriaal ook en dan is het eigenlijk vooral jammer dat dit – zelfs met een speelduur van maar een kleine 80 minuten – na een tijd wat zijn charme begint te verliezen.

Regisseur David Batty deelt de documentaire op in verschillende thema’s (die dan ook nog eens onlosmakelijk verbonden zijn aan muziek zoals “I Feel Free”, wat natuurlijk te linken is aan het gelijknamige nummer van Cream) maar met bijvoorbeeld het stuk rond het veelvuldige drugsgebruik in die jaren had echt wel meer gedaan kunnen worden. Het is toch een kantelpunt geweest in die generatie, maar echt wijzer wordt je er niet van.

Verder vooral wel veel interessante weetjes en dergelijke. Zo wist ik op voorhand niet dat Michael Caine geboren is als Maurice Joseph Micklewhite, nadien de artiestennaam Michael White aannam om zich uiteindelijk te laten inspireren door een reclamebord voor The Caine Mutiny met Humphrey Bogart en zo tot de naam te komen zoals we hem nu kennen. Diezelfde Michael Caine is nu dus voor een stuk de rode draad in deze documentaire.

Je kunt dit met een beetje goede wil zelfs ook als een biografie van de acteur zien. Hij vertelt flarden over zijn jeugd, zijn eerste stappen in theater & film, … Hij doet dat echter niet alleen en kan op een aantal interessante gesprekspartners rekenen. Modellen als Twiggy, actrices zoals Joan Collins, muzikanten zoals Marianne Faithfull en Paul McCartney, … Iconische namen uit die jaren (en ver daarbuiten) die ook allemaal interessante dingen te vertellen hebben.

Boeiend tijdsdocument waar in ieder geval de nodige moeite is ingestoken. De combinatie van archiefmateriaal en interviews met belangrijke namen doet het goed, maar het is inhoudelijk een beetje mager. In ieder geval wel een geniale zet om Michael Caine te gebruiken, hij is wel de perfecte persoon om dit alles aan elkaar te praten.