http://wordpress.cinemapp.com/wp-content/uploads/2018/12/The-Guilty.jpg

Recensie The Guilty

Een simpele opzet leent zich tot meesterlijk opbouwende suspense in het regiedebuut van Gustav Möller. The Guilty is een festivaltopper die zowel thrillerfanaten als liefhebbers van genuanceerde karakterstudies best zo snel mogelijk in huis halen.

Een relatief rustige avond in de meldkamer van een Deense alarmcentrale wordt opgeschrikt wanneer Asger Holm (Jakob Cedergren) een oproep krijgt van een ontvoerde vrouw. Met de dader naast haar in een rijdende auto doet Iben alsof ze haar 6-jarige dochter opbelt in een poging om Asger zoveel mogelijk info over het voertuig en hun bestemming te geven. Al snel wordt de verbinding verbroken en Asger zal er alles aan doen om Iben in veiligheid te brengen, zelfs al moet hij daarvoor zijn boekje te buiten gaan.

Het is geen evidentie om je eerste langspeler het Sundance Film Festival binnen te loodsen. Wanneer je jezelf dan ook nog restricties oplegt door een verhaal te filmen dat zich op slechts één locatie (en veelal achter een bureau) afspeelt, dan maak je het jezelf al helemaal moeilijk als debutant. Dat Möller er toch in slaagt om kijkers vrij snel over de streep te trekken – in die mate zelfs dat The Guilty dé publieksfavoriet werd van Sundance 2018 – heeft alles te maken met het voortreffelijk gestructureerde scenario dat hij samen met Emil Nygaard Albertsen uit zijn pen toverde.

Detectivegewijs en aan de hand van diverse telefoongesprekken construeert de kijker (in de rol van luisteraar en lezer) samen met Asger de keten van gebeurtenissen die uitmondde in een ontvoering. Het verhaal dat Asger deels uit intuïtie en deels uit giswerk tot stand brengt, bepaalt zijn acties en, voor een groot stuk, het lot van Iben en haar ontvoerder. Weinig is wat het aanvankelijk lijkt in The Guilty en, zonder de kijker doelbewust op het verkeerde been te zetten, illustreert de film hoe eenvoudig het is om verkeerde conclusies te trekken. Niemand is zuiver tot op de graad en voordat de eindgeneriek loopt zal elk personage met zichzelf in het reine moeten komen door zijn (of haar) schuldgevoelens het hoofd te bieden.

Möller laat zich eigenlijk op geen fouten betrappen, al is de keuze van zijn medium misschien wat eigenaardig. Diverse closeups lenen zich perfect tot het vastleggen van de genuanceerde acteerprestatie van Cedergren, die steeds meer gebukt gaat onder de druk, frustraties en een knagend geweten, maar op visueel vlak valt er weinig te beleven. The Guilty had evenzeer een hoorspel kunnen zijn.

Echt storen doet het visueel minimalisme niet. De focus ligt minder op acties of handelingen dan wel op de beweegredenen die schuilgaan achter daden – zowel de reeds gepleegde als diegenen die staan te gebeuren. Daarenboven zorgt Möllers zelf-opgelegde beperking ervoor dat de aandacht nóg scherper gevestigd wordt op de ijzersterke sound design en dito scenario.

Kijkers die actie en spektakel verwachten van een thriller zullen van een kale reis thuiskomen maar al wie gestaag escalerende intrige op prijs stelt, zal genieten van The Guilty.