http://wordpress.cinemapp.com/wp-content/uploads/2019/03/sistersBrothers.png

Recensie The Sisters Brothers

Als er één genre is dat de laatste decennia onderbelicht is geraakt, dan is het toch de Western. Er zijn nog wel wat pogingen, maar voor een echt succesvolle film moet je bijna teruggaan naar The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford. Die is echter ook alweer 12 jaar oud, dus hopelijk is The Sisters Brothers een waardige opvolger.

Ik wou vooral zien wat regisseur Jacques Audiard (van onder andere Un Prophète en De Rouille et d’Os) in zijn Engelstalig debuut hier van ging maken. Een volbloed Western kun je dit trouwens niet noemen en het resultaat is beetje een vreemde film te noemen. Het is echter wel een mooi tijdsbeeld van het einde van een tijdperk en de opbouw van een nieuw. De goudkoorts is nog oppermachtig, stadjes ontstaan bij de vleet en we volgen de gebroeders Sisters die op zoek zijn naar een man met Hermann Kermit Warm als ronkende naam.

De zoektocht doorheen het Wilde Westen die daardoor ontstaat is boeiend om te zien en het is interessant dat Audiard zijn film eigenlijk halverwege omgooit. De personages en hun onderlinge relaties komen veel meer centraal te staan waardoor deze verfilming van het gelijknamige boek van Patrick deWitt een atypische touch krijgt. Een keuze die echter niet altijd even goed tot zijn recht komt en zeker in de climax blijf je wat met je honger zitten, al is die op zijn eigen manier toch ook erg mooi.


Een ietwat vreemde film dus, maar gelukkig is er dan nog wel een degelijke cast om voor de nodige pluspunten te zorgen. The Sisters Brothers is geen volwaardige komedie en daardoor oogt het in het begin wat vreemd om John C. Reilly als Eli, één van de twee broers, te zien. Reilly fungeert echter ook als producent en gaf zich daarom waarschijnlijk eens een compleet andere rol. Hoewel hij niet over de gehele lijn overtuigt, speelt hij wel een degelijke rol als de meer ingetogen broer met het geweten.

Dan is de rol van Joaquin Phoenix als Charlie wat eenvoudiger, maar hij speelt dit wel met verve. Hij zuipt en vloekt erop los en dat blijkt een kolfje naar de hand van de acteur te zijn. Ook Jake Gyllenhaal doet dit trouwens erg goed en het lukt hem zelfs om Riz Ahmed – die nog redelijk inspiratieloos was in Venom – naar een hoger niveau te brengen. Verder nog een aantal indrukwekkende beelden en daar mogen we -zoals wel vaker – Benoît Debie voor bedanken. De cinematographer uit onder andere Spring Breakers geeft de film zijn eigen smoel.

Degene die een typische Western verwacht met veel cafégevechten, shootouts en personages die larger than life zijn, komt wat bedrogen uit. Ironisch dat dit typisch Amerikaans aanvoelt, maar volledig buiten Amerika (wel in Frankrijk en Spanje) is gefilmd. Welke richting zou Audiard nu gaat uitgaan. Verder in Hollywood of terug Frankrijk? Ik ben benieuwd.