http://wordpress.cinemapp.com/wp-content/uploads/2019/05/creedII-3.jpg

Creed II: een sequel op Creed en Rocky IV

Zou Sylvester Stallone ooit gedacht hebben dat hij meer dan 40 jaar na de eerste Rocky film zich nog altijd ging bezig houden met het personage? Ik betwijfel het. Zou hij ooit gedacht hebben dat het publiek nog altijd geïnteresseerd ging zijn in de zoveelste sequel? Ook dat betwijfel ik, maar zowaar: Creed II (oftewel Rocky VIII) is er en hij mag gezien worden!

Het is in de eerste plaats een rechtstreeks vervolg op Creed, maar eigenlijk is dit ook gewoon Rocky IV: 30 jaar later. Ivan Drago (Dolph Lundgren) komt terug op de proppen – inclusief zoon die uiteraard ook bokst – en vaderlief is vastbesloten om via zijn nageslacht revanche te nemen voor zijn imagoverlies in Rusland. Rocky (Sylvester Stallone) heeft het echter zelf nog altijd moeilijk met het feit dat hij indertijd Apollo niet heeft kunnen beschermen voor de mokerslagen van Drago en ziet zijn pupil het liever niet opnemen tegen Viktor Drago.

Laat ons eerlijk zijn, na zoveel films is het lastig om nog origineel uit de hoek te komen. Creed II is dan ook op narratief vlak minder dan zijn voorganger(s), maar behoudt nog altijd wel de kwaliteit van de franchise. Voor een stuk dankzij de manier waarop wordt omgegaan met de vorige films. Er zijn veel verwijzingen waardoor er een gelaagdheid in het plot kruipt dat de film goed kan gebruiken. Je merkt namelijk dat de regie in handen is gekomen van een minder begenadigd regisseur dan Creed.

Zo gaf regisseur Ryan Coogler met die film de boksreeks een nieuwe adem en hoewel hij voor een stuk mee verantwoordelijk is voor het script, liet hij de de regie over aan Steven Caple Jr. om zelf Black Panther te kunnen maken. Caple Jr. weet echter niet te overtuigen qua tempo, de film zakt namelijk halverwege wat in, maar ook de gevechten zijn niet zo indrukwekkend als toen onder regie van Coogler. Zo’n slowmotion punch komt een eerste keer mooi tot zijn recht, maar je moet dat niet te vaak gebruiken.

Qua cast keert wel iedereen terug en dat is altijd een reden tot juichen. De tandem Michael B. Jordan & Sylvester Stallone blijft goed overeind staan, maar het is toch vooral een genot om Dolph Lundgren opnieuw te zien in één van zijn meest iconische rollen. De one-liners blijven jammer genoeg uit, maar gewoon zijn aanwezigheid is voldoende. Hij weet bovendien ook nog een zekere emotie te brengen in Drago waardoor het niet meer het Russische cliché is uit Rocky IV maar echt een man van vlees en bloed.

Tessa Thompson daarentegen is opnieuw compleet inwisselbaar en ook Florian Munteanu mag als zoon Drago absoluut niet in de schoenen staan van zijn filmische vader. Veel minpunten dus en toch mag je dit als liefhebber van de volledige Rocky reeks niet missen. Zo duiken er een aantal onverwachte personages op en dat is altijd een leuk weerzien.