https://wordpress.cinemapp.com/wp-content/uploads/2019/02/smallfoot2.jpg

Recensie: Smallfoot

Vandaag de dag is de Warner Animation Group (nog) niet zo enorm bekend. De animatietak van Warner Bros is wel nog maar sinds 2004 actief – sinds de release van The Polar Express – en heeft verre van de kwaliteit afgeleverd die een Disney of Pixar bijvoorbeeld wel brengt. Smallfoot was echter zo’n film die vooral qua insteek wel de moeite leek te zijn.

Want zoals de titel al doet vermoeden, is dit eigenlijk een nieuwe insteek op de welbekende Bigfoot mythe. Deze keer zijn de hoofdpersonages echter Yeti’s en zijn de mensen de mythische wezens. Een invalshoek waaruit best een een aantal leuke ideeën worden gehaald en het is jammer dat de film compleet onderuit wordt gehaald door musicalnummers. Op zich niets mis mee, maar met uitzondering van de parodie op Under Pressure en het hiphopnummer van Stonekeeper is er weinig goeds aan op te merken.

Compleet inwisselbaar, te moraliserend, … Ze voelen vooral aan om dit naar een ietwat respectabele speelduur te brengen en dat is nooit een goed teken. Verder een film die qua stijl en gevoel wat aanvoelt als de oude Looney Tunes cartoons (personages die ettelijke meters de diepte instorten en het overleven en natuurwetten die niet overal gerespecteerd worden) en hier en daar een leuke verwijzing biedt zoals de korte Pac-Man achtervolging. Altijd fijn wanneer zo’n kinderfilm toch ook nog wat knipogen voor volwassen heeft.

Witte Yeti’s op een witte achtergrond, je ziet wel aankomen dat dat niet zo makkelijk te animeren zal zijn. Het hoofdpersonage Migo ziet er nog uit als een Yeti zoals wij hem zouden zien, maar de andere personages zien er een stuk kleurrijker uit. Dat kan ook gezegd worden van de wereld van de Yeti’s zelf (en die van de mensen ook trouwens) en hoewel daar op zich wel wat leuke vondsten in zitten, is het overduidelijk niet het niveau als wat bijvoorbeeld een Disney, Pixar of misschien zelfs Dreamworks hier van zou maken.

Gelukkig is er nog een degelijke stemmencast om dit naar een hoger niveau te tillen. Een goede wisselwerking tussen de verplichte bekende namen (Channing Tatum in de hoofdrol en Danny DeVito in een erg toffe bijrol als zijn vader) en een aantal nieuwkomers waar weinig slechts over gezegd kan worden. Ook een paar namen die je niet zou verwachten zoals basketballer Lebron James (die nog meer gaat acteren, want recent werd bekend gemaakt dat hij gaat opdraven in Space Jam 2) en talkshowhost James Corden.

Misschien hier en daar wat te moraliserend en vooral een film die een betoog aflevert om zelf na te denken en niet klakkeloos te volgen wat de rest doet. Gelukkig is het qua grappendichtheid, voice-cast en knipogen wel de moeite waard. Uiteraard nog een stukje na de aftiteling en vergeet ook niet om ook de kortfilm Super Soozie nog even te checken als extra op de Blu-Ray.