https://wordpress.cinemapp.com/wp-content/uploads/2018/09/CrazyRichAsians.jpg

Recensie Crazy Rich Asians

De levensstijl van de rich & famous in Singapore

Er zijn altijd van die films die onbedoeld controverse opwekken. Crazy Rich Asians is de verfilming van het gelijknamige boek van Kevin Kwan en kreeg positieve reacties omdat het de eerste Amerikaanse film in lange tijd was die volledig met Aziatische cast werd gedraaid. Een beetje hetzelfde verhaal als bij Black Panter dus, maar al snel keerde die stemming omdat er dan weer teveel met Westerse Chinezen werd gewerkt.

Plus het feit dat zo’n veralgemening/stereotypering zoals ‘Crazy Rich Asians’ in de titel niet kon voor sommige mensen. Dat zorgde er voor dat de film hier en daar werd uitgebracht onder de titel ‘Crazy Rich’. Dat allemaal voor een film die als uitgangspunt heeft dat het niet uitmaakt wat je afkomst enzovoort is want dat liefde toch alles overwint. Veel gedoe om niets lijkt me (al komt dit natuurlijk wel van een niet-Aziaat) en het haalt vooral de aandacht weg van een voor de rest uitstekende film. Natuurlijk is dit een standaard verhaal in het kwadraat maar in de handen van Jon M. Chu (van o.a. Step Up 2) wordt dit een vermakelijke rollercoaster met een leuke visuele flair.

Bovendien ook eentje die vooral handig gebruikt maakt van de nodige clichés maar daar ook wel nog iets nuttigs mee weet te doen. Niet alle verhaallijnen komen weliswaar even goed tot hun recht, zeker de plotlijn van Astrid – de zuster van Nick – voelt een beetje geforceerd en onaf aan. Kwan schreef een trilogie rond Rachel, Nick en hun familie (Crazy Rich Asians, China Rich Girlfriend en Rich People Problems) en deze plotlijn zal waarschijnlijk in de sequel verder uitgewerkt worden, zie ook het korte stukje tijdens de credits. Die sequel is ondertussen al bevestigd trouwens maar meer dan dat de release zich ergens in 2020 gaat bevinden is er nog niet geweten.

Awkwafina, Nico Santos en Constance Wu

Eerlijk is eerlijk, het is echter wel vooral Michelle Yeoh die me hier het meest weet te charmeren. Als de toekomstige schoonmoeder van Rachel speelt ze een niet zo’n aimabele rol, maar het gaat haar wel bijzonder goed af. Het is sowieso eens een aangename afwisseling van de talloze vechtfilms (in het Westen is ze vooral bekend als Bond-girl in Tomorrow Never Dies maar ze drukte haar stempel op het genre met onder andere Magnificent Warriors en Police Story 3) waar ze indertijd in heeft meegespeeld. Ze wordt natuurlijk al een jaartje ouder en dan is het fijn om te zien dat ze toch nog rollen krijgt.

De focus ligt vooral natuurlijk op het koppel in de film: Constance Wu en Henry Golding. Die laatste maakt hier zijn debuut als acteur, hij had enkel al wat ervaring als host voor een aantal tv-shows, maar daar is niets van te merken. De chemie met de aandoenlijke Wu is er volledig en bijrolletjes zoals die van Ken Jeong (bekend van The Hangover reeks) doen het altijd wel goed. Soundtrack is wel een beetje vreemd trouwens, snap niet echt goed het nut om nummers zoals Yellow van Coldplay of Money (That’s What I Want) van The Beatles te coveren in een andere taal. Je had evengoed iets meer authentieke muziek kunnen nemen.

In ieder geval: laat je niet teveel afleiden door alle commentaar omheen de film. Crazy Rich Asians is een vermakelijke film die nog net dat beetje extra krijgt door dat sommige scènes er gewoon boenk op zijn. Veel daarvan is te wijten aan een vlotte cast, maar het bronmateriaal mag ook niet onderschat worden. In ieder geval benieuwd wat de sequels gaan geven. Zolang het hetzelfde team is, kun je mij wel terug in de cinema vinden.