https://wordpress.cinemapp.com/wp-content/uploads/2018/10/predator.jpg

Recensie The Predator

Shane Black een Predator-film laten regisseren, leek een uitstekend plan. De man maakte in 1987 namelijk deel uit van de cast van de originele prent. Maar kijk, zelfs deThe Nice Guysfilmmaker slaagt er niet in om de franchise nieuw leven in te blazen.

Een van de grootste troeven van de allereerste Predator-prent? Een simpele, maar gespierde verhaallijn. Het scenario van The Predator wil dieper graven in de mythe van het filmmonster en schiet zichzelf daarmee in de voet. Ja, ook ditmaal neemt een team zwaarbewapende macho’s het op tegen het gedrocht. Maar Black gooit er nog allerlei twists & turns tussen die volledig overbodig zijn.

Een Shane Black-film voelde ook nog nooit zo geforceerd aan Zijn bekend gevoel voor humor is aanwezig, maar bereikt nooit de ongebonden flair dat het vertoonde in de Lethal Weapon-films, Kiss Kiss, Bang Bang en The Nice Guys. De typetjes die hij van zijn hoofdpersonages maakt overtuigen geen seconden en de oneliners die hij hen in de mond legt voelen aan als een tang op een varken.

Je zou bijna denken dat Black deze film met tegenzin in elkaar gebokst heeft. Dat merk je ook aan dingen als het camerawerk en de montage. Die zijn vaak opvallend verwarrend, slordig of gewoonweg onduidelijk. Alsof Black en zijn crew in tijdnood zaten en er dan maar hebben voor gekozen om half werk af te leveren.

Gevolg: een scifi-actieprent die bijna over de hele lijn als een mislukking aanvoelt. De filmreeks slaagt er maar niet in om iets verrassend en origineel te doen met het materiaal. Het is dus misschien tijd voor de buitenaardse jagers om voor eens en voor altijd op hun planeet te blijven.