De triestigste X-Men film tot nu toe en een voorproefje van de toekomst

Hugh Jackman gaf in het verleden aan in interviews dat hij erg trots op hetgeen was dat hij en regisseur James Mangold (en met producer Lauren Shuler-Donner) van de vorige Wolverine film hadden gemaakt. Hij zag een eventuele sequel in ieder geval wel zitten (indien hetzelfde team mocht terugkeren) en Fox zag daar ook geen graten in. Mangold was echter niet geïnteresseerd in hetzelfde kunstje te herhalen en wou met het derde deel een andere richting uitgaan.

Logan (2017) – geregisseerd door James Mangold

In 2017 was Logan, zoals de film ondertussen was gaan heten, geboren en het is inderdaad een ietwat atypische film in het X-Men universum geworden. Nu werd er door Fox met bijvoorbeeld Deadpool het sowieso al eens over een andere boeg gegooid, maar deze keer zijn er geen opzichtige verwijzingen naar de andere films in de reeks, zijn er geen verplichte cameo’s en is er ook geen after credits stuk om de volgende film in de reeks te promoten. Neen, Logan is gewoon een film die zich afspeelt in de toekomst (handig, kun je meteen die van de pot gerukte tijdlijn voor een heel groot stuk negeren) waarbij je je concentreert op 3 personages.

Interessante personages trouwens, want de dynamiek tussen Xavier en Logan heeft altijd voor een leuk plot gezorgd en de toevoeging van X-23 was ook een slimme zet. Alleen bijzonder jammer dan dat Mangold blijkbaar zoveel tijd nodig heeft om zijn al bij al simpel plot uit de doeken te doen. Met een speelduur van bijna 2 uur en half duurt dit dan ook veel te lang en verliest de film naar het einde wat zijn drive. Hierdoor mist de climax zijn effect en dat is toch eeuwig zonde aangezien Mangold er op zich een waardig afscheid van de trilogie van maakt. Een verbetering alvast op hetgeen hij met The Wolverine in 2013 bracht.

Logan strekt zijn klauwen

De film is ook een stuk explicieter dan zijn voorgangers in zijn geweld, maar of dat dat effectief een goede keuze is geweest? Oké, het is fijn om Wolverine eens wat meer contact te zien maken met zijn klauwen maar dat continue gevloek past niet bij deze personages. Qua cast natuurlijk weinig op aan te merken. Hugh Jackman en Patrick Stewart ogen heel wat gewichtiger in hun performance dan voorheen, maar het personage zit ondertussen zo goed in hun vingers dat ze er perfect mee weg geraken. Het is dan ook vooral de dynamiek tussen deze twee oude rotten die de moeite waard maakt, met als hoogtepunt het avondeten bij de Munson familie.

Dafne Keen is een goede X-23/Laura, maar ik ben wel serieus teleurgesteld in hetgeen Stephen Merchant (onder andere bekend van The Office) van Caliban maakt. Nu heb ik X-Men: Apocalypse als film verre van hoog zitten, maar waarom opnieuw een andere acteur voor die rol casten? Zeker wanneer je dan nog eens zo’n opvallend iemand als Merchant hebt die in eender welke rol zijn typische trekjes laat doorschemeren. Verder lijdt Logan ook wat onder aan het gemis van een degelijke slechterik. Boyd Holbrook probeert nog wel een iconische Pierce neer te zetten, maar geraakt niet bijzonder ver.

De toekomst

Toen indertijd het eerste deel van “X-Men door de jaren heen” verscheen, was het het plan dat vanaf 12 april New Mutants te zien was, dat vanaf 31 mei de langverwachte sequel op Deadpool in de zalen kwam en dat vanaf 1 november Dark Phoenix op het grote scherm te zien was. New Mutants is ondertussen qua release date al verplaatst naar augustus 2019 en dat geldt jammer genoeg ook voor Dark Phoenix, al zit die qua release nog net iets dichter aangezien het om 14 februari 2019 gaat. Van Deadpool 2 schreef collega redacteur Jimmy wel al een review die je hier kunt lezen.

Nieuwe afspraak in 2019 dan maar!

X-Men door de jaren heen Part I 

X-Men door de jaren heen Part II

X-Men door de jaren heen Part III

X-Men door de jaren heen Part IV 

X-Men door de jaren heen Part V